Χωρίς τίτλο και… χωρίς σχόλιο

-Τελικά ποιο τίτλο να διαλέξω;

Το φα(λ)τσο-βιβλίο μας ενώνει

Το φαινόμενο του blogger

Πώς να (μην) εκτεθείς

Τα φώτα της δημοσιότητας

Οι «άλλοι» είναι καλύτεροι

Το εγώ… και το υπερεγώ

Και γιατί να διαλέξω;

Τι κάνω;  Προσπαθώ να εκτεθώ όπως οι «άλλοι»;  Μήπως οι «άλλοι» είναι καλύτεροι;

Όλοι φτιάχνουν ένα blog και γράφουν το μακρύ και το κοντό τους. Η πλειοψηφία δεν μιλά καν σωστά την ελληνική…

Άλλοι πάλι, αναρτούν σε «τοίχους», φόρουμ και φα(λ)τσοβιβλία, σκέψεις, απόψεις, θέσεις, διαμαρτυρίες, ιδέες, ιστορίες αλλά και βλακείες.

Πεζογράφοι, δημοσιογράφοι, μυθιστοριογράφοι, και κάθε λογής …γράφοι. Επιτυχημένοι και αποτυχημένοι. Σοβαροί και αστείοι. Με ταλέντο και ατάλαντοι.

Σίγουρα είμαι καλύτερος αν όχι από την πλειοψηφία, από ένα μεγάλο κομμάτι όμως σίγουρα.

-Φαντασμένε υπερόπτη… προσγειώσου…  τώρα που είναι νωρίς, πριν πάρεις φόρα και δεν μαζεύεσαι…

-Μα έχω πολλά να πω… και ακόμα περισσότερα να σχολιάσω…ΕΧΩ άποψη και θέλω να την πω. Να την συζητήσω, να λογομαχήσω, να την υπερασπιστώ από κάθε λογής άσχετους «ειδήμονες».

-Ενώ εσύ είσαι ειδικός στην αναλύσεις… και μόνο η δική σου άποψη είναι σωστή…

-Όχι, αλλά από την άλλη, όταν βλέπω να παπαγαλίζουν θέσεις και απόψεις, όπως οι παρακάτω, κάτι με ζώνει και με σπρώχνει να φωνάξω, να γράψω, να συνθηματο-λογήσω…

-Δεν μπορώ να βλέπω να σφαγιάζουνε έτσι τη γλώσσα και την νοημοσύνη μου. Βγαίνει ο κάθε άσχετος και διαστρεβλώνει κάθε ήθος και  κάθε αξία σε αυτό το τόπο. Υπερασπίζουν τους λαθρομετανάστες σαν δικά τους παιδιά και κατηγορούν τους ένστολους επειδή εκτελούν απλά και συνειδητά το καθήκον τους. Αγνοούν επιδεικτικά τις προτροπές του Αγίου Άνθιμου.

Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι θα ανατριχιάζουν στους τάφους τους!!!

-Έλλην Ορθόδοξος πατριώτης που υπηρέτησε την μαμά Πατρίδα στις Ειδικές (Σκοτεινές) Δυνάμεις; Και σταθερός τηλεθεατής του ΤΗΛΕ-ΑΣΤΥ να υποθέσω

-Να δεις που όλη αυτή η κατάσταση με τα blog και το φα(λ)τσο-βιβλίο είναι δάκτυλος της κυβέρνησης, για να μας αποπροσανατολίζει από τη πραγματικά προβλήματα… να μας βάζει να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας και να μην ασχολούμαστε μαζί της… Το Νέο Υπουργε(λ)ίο Αποκέντρωσης  και Αποπροσανατολισμού φταίει. Μας ρίχνει στάχτη στα μάτια, όσο καταστρέφει όσα με τόσο κόπο ετοίμαζε ο Πρόεδρος. Και δεν φτάνει αυτό… τα παρουσιάζουν και όλα για δική τους δημιουργία. Τι λες κύριε; Και εμείς τι κάναμε τόσα χρόνια; Αλλά δεν θα κερδίσουμε πάλι τις εκλογές; Τότε θα σας καθίσουμε όλους στο σκαμνί!!!

-Αντιπολίτευση καλεί εξουσία…

-Το δίκιο της εργατικής τάξης δεν θάβεται πίσω από Μνημόνια και κρυφές συμφωνίες για ξεπούλημα. Ο λαός δεν σκύβει το κεφάλι. Αγώνας και Πάλη θα διώξουν την Κραιπάλη!!!

… πιάσαμε Περισσό μεριά…

-Ο κύριος Πάγκαλος θα πρέπει να σταματήσει να προκαλεί την νοημοσύνη του βιοπαλαιστή της καθημερινότητας. Οι ενεργοί πολίτες έχουν και κρίση και μνήμη. Η κυβέρνηση θα πρέπει να σκύψει το κεφάλι στα προβλήματα του σύγχρονου μετανάστη. Το πλήρωμα του χρόνου θα δικαιώσει τις θέσεις και τις επιλογές μας για την συνασπισμένη  προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

-Αριστερά στα FM ή αριστερά πρωτο(α)βουλία;

-Η συντονισμένη προσπάθεια να εκσυγχρονίσουμε την κοινωνία, για την μελλοντική ένταξη μας στους ισχυρούς της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, περνά μέσα από συνεχείς αγώνες σε όλα τα μέτωπα. Οι νικητές στο τέλος θα είμαστε όλοι εμείς… η απλή νοικοκυρά, ο αγέρωχος συνταξιούχος, ο καθημερινός άνθρωπος. Θα προσφέρουμε στον Έλληνα πολίτη την δυνατότητα να μπορεί περήφανα να αντικρίζει στα μάτια την πρόκληση των Νέων Τεχνολογιών και να συμμετάσχει στην Κοινωνία της Πληροφορίας σαν ίσος προς ίσο, παρέα με τον σύντροφο Ολλανδό, τον Βέλγο, τον Ισπανό… Σε αγαστή συνεργασία με τις Προοδευτικές Δυνάμεις των Διεθνών Οίκων Αξιολόγησης θα επαναϋπολογίσουμε την Δομική Αποδόμηση του Επιτοκίου των Χρεολυσίων των Κρατικών Ομολόγων, για την Ορθολογιστική Κατανομή του Χρέους σε κάθε Έλληνα Πολίτη ξεχωριστά. Όλοι μαζί θα Πληρώσουμε.

-Το νέο πρόσωπο του Π(Θ)Α-ΣΟΚ να υποθέσω;

-Η κοινωνία δεν αντέχει άλλες αποτυχημένες κυβερνήσεις. Πρέπει να αγωνιστούμε όλοι μαζί ενωμένοι, για ένα καλύτερο αύριο. Η συμμαχία των Δημοκρατικών Δυνάμεων πρέπει να αγωνιστεί για την αποκατάσταση του κύρους του Ελληνικού Λαού. Αλλιώς θα αποχωρήσουμε από την διαδικασία των εκλογών.

-Βρε καλώς την κόρη του Απ(ρ) οστάτη.

-Η κατανόηση της αμοιβαίας συνύπαρξης μας στον χώρο των Βαλκανίων, περνά μέσα από την ανάπτυξη πρωτοβουλιών που με την οικονομική υποστήριξη των υπολοίπων κρατών της Βιομηχανικής Ευρώπης θα δημιουργήσει τις πράσινες συνθήκες για την επιστροφή στις δομημένες μορφές περιβαλλοντικά ορθής απασχόλησης.

-Λεωφόρος Οικο(α)λογίας να υποθέσω;

-Μετά από όλα αυτά, εγώ που πρέπει να σταθώ; Αριστερά, Δεξιά, Πάνω, Κάτω, Μπρος, Πίσω… ή καλύτερα ΠΟΥΘΕΝΑ;

Να σχολιάσω ή θα υποστώ και εγώ την επίθεση των Μυρίων αντιφρονούντων; Να υποστώ την δική τους πλύση εγκεφάλου; Να δεχτώ τον καταιγισμό των επιχειρημάτων που θα εκτοξεύσουν εναντίον μου ως άλλη συστοιχία πυραύλων Αέρος-Αέρος; Να πέσω στο επίπεδο τους;

Ή μήπως πρέπει να σχολιάσω για να τους δείξω τον «σωστό» δικό μου δρόμο;

Και θα τον δεχθούν ή θα ξαμολήσουν τις πυρηνικές βόμβες που κρατάνε φυλαγμένες στο οπλοστάσιο της οργής τους; Θα τους πείσω ότι έχω δίκιο ή θα με πείσουν ότι είμαι αρρωστημένα-απελπιστικά λάθος;

Και αυτή η ειρωνεία ορισμένων με φέρνει σε έξαλλη κατάσταση… Αν για κάθε σχόλιο πρέπει να επαναδιαπραγματευθώ με τον εαυτό μου την πιθανότητα να είμαι παράφρων… μήπως είναι καλύτερα να κρατήσω για μένα τις απόψεις μου;

Από την άλλη… να αφήσω τον κάθε άσχετο ή αντίθετο με τις δικές μου απόψεις, να επιβάλλει την γνώμη του;

Μήπως όμως τελικά θέλω οπαδούς; Θέλω ανθρώπους να συμφωνούν μαζί μου; Να εκθειάζουν πόσο καλά τα «είπα» και πόσο δίκιο έχω;

Βέβαια, το να σχολιάσω θετικά κάτι που με βρίσκει σύμφωνο, θα βοηθήσει τον αρχικό συντάκτη να προωθήσει το μήνυμα ακόμα περισσότερο.

Και ποιος είμαι εγώ που θα κρίνω, θα επικρίνω, θα προκαλέσω, θα αντιταχθώ, θα συμφωνήσω, θα επικροτήσω, θα υποστηρίξω;

Από την άλλη η παθητική στάση και η ασφάλεια της αφωνίας, δεν είναι για μένα. Η παραμονή στο απυρόβλητο δεν με ικανοποιεί. Θέλω να συμμετέχω, να ακούγομαι, να παλέψω. Νικητής δεν θα βγω από αυτή τη διαδικασία. Αλλά θα έχω την ηθική ικανοποίηση ότι κατάθεσα την άποψη μου.

Σε μία εποχή πολύ(α)φωνίας νοιώθω την ανάγκη να υψώσω το (ψηφιακό) ανάστημα, να καταθέσω τις δικές μου απόψεις. Να τσακωθώ, να θυμώσω, να τα βάλω με τον εαυτό μου και με το σύστημα, να νοιώσω ζωντανός.

Ίσως μέσα από αυτή τη διαδικασία αποκομίσω κάτι. Μπορεί να λέγετε ενημέρωση, γνώση, πληροφόρηση, συμμετοχή. Μπορεί να λέγετε συνειδητοποίηση της καθημερινής πραγματικότητας.

Μπορεί πάλι να με κουράσει και σε λίγο καιρό να το εγκαταλείψω, επιλέγοντας την «κουρτίνα» της εσωστρέφειας και να συνθηκολογήσω με την  ψηφιακή μοναξιά.

Μέχρι τότε όμως…

Ας ανοίξουν οι κρουνοί της ψηφιακής οργής…

Advertisements